قی
شراب را در کناراب زمان نوشیدم
نوشیدم
نوشیدم
و نوشیدم
چنانکه بر حقایق این روزگار قی کردم
که آدمی
میان غایطه های مواد های تکراری
برای کشف حقیقت
شنا می کرد.
خدایگان حقیقت
مواد های فاضل اجداد خویش را
به نام مذهب و عرفان و الحکمه
به چاه فاضلاب جهان
باز هم رها می کرد
و من برای رفع تعفن
در دانه دانه سیگار های خویش
دود می شدم.
خدای من!
بت های ذهنی این قوم فتنه را
با این کلند قاضی و شارع
درهم شکسته ام
فردا
با خشم های بلعم و قارون
یا بر صلیب کاهن ابلیس
یا در میان آتش نمرود می شوم
یا هم نمرود می شوم.
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام دی ۱۳۸۹ ساعت 2:5 توسط عیسا بهشام
|
کاپی برداری از شعر ها و یادداشت های این وبلاگ تنها با ذکر منبع مجاز است.